Δευτέρα, 26 Ιανουάριος 2015 16:01

ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ: ΡΟΚ, ΜΗΧΑΝΟΒΙΟΣ ΚΑΙ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ

Εχουν περάσει περίπου οκτώ χρόνια -λίγο παραπάνω- από τότε που στους δρόμους της Αθήνας έκαναν την εμφάνισή τους αφίσες ενόςνέου υποψήφιου δημάρχου, διαφορετικού από τους εκείνους που είχαμε μέχρι τότε γνωρίσει, χωρίς γραβάτα αλλά μεbaby faceκαιημερομηνία γέννησης μετά τη Μεταπολίτευση.

Στις αφίσες του, κρατούσε ένα κομμάτι από παζλ ή ένα χαρτί που έγραφε το όνομά του, δίπλα ήταν το προεκλογικό του σλόγκαν:«Μπαίνουμε στο παιχνίδι».

Τέλος Γενάρη του 2015 και η ιστορία αποδεικνύει πως όποιος δεν πήρε πολύ σοβαρά το μήνυμα του τότε πολύ νέουΑλέξη Τσίπραέκανε μεγάλο λάθος.

Ο πρόεδρος του 15μελούς

Στα 32 του μπήκε σε ένα παιχνίδι που ουσιαστικά γι' αυτόν είχε ξεκινήσει από το σχολείο, όταν με ήρεμο και καθαρό λόγο εκπροσωπούσε το μαθητικό κίνημα (στις καταλήψεις του '90). «Ηταν ο μόνος που μπορούσε να το κάνει» έχει πει γι' αυτόν ο παλιός συμμαθητής του Ματθαίος Τσιμιτάκης σε πορτραίτο που του είχε κάνει το BBC το 2012. «Ηταν πολύ καλά ενημερωμένος για ό,τι συνέβαινε στο εκπαιδευτικό σύστημα κιήταν ο μόνος που μπορούσε να τα βγάλει πέρα με τον Τύπο».

Παλιοί καθηγητές του έχουν πει πως στο σχολείο ήταν ήσυχος. Καθόταν στοτελευταίο θρανίοκαι δεν μιλούσε παρά μόνο όταν τον ρωτούσαν γιατί δεν ήθελε να κάνει επίδειξη γνώσεων.

Τότε, στα σχολικά του χρόνια στους Αμπελόκηπους ήτανερωτευμένος με την ΚΝΕκαι τη μετέπειτα σύντροφο της ζωής του,Μπέτυ(τα δύο ενίοτε συνδυάζονταν, αφού μοιράζονταν τις ίδιες απόψεις) κι είχε ένα μικρό κόμπλεξ με τη μύτη του.

Αγαπούσε το ποδόσφαιρο (ιδίως τον Παναθηναϊκό), την«Ελευθεροτυπία» και τον «Αστερίξ», τις μηχανές και τις βόλτες στο κέντρο της Αθήνας. Κυρίως αγαπούσε τους αγώνες, θαύμαζε τονΤσε Γκεβάρα-τον οποίο έχει σήμερα κάδρο στο γραφείο του- κι ονειρευόταν να αλλάξει τον κόσμο.

Λίγο πριν κλείσει τα 41 του, όπως μεγάλα διεθνή media έχουν ήδη διαπιστώσει, είναιο άνθρωπος που μπορεί να αλλάξει την Ευρώπη. Ο πανικός που έγινε χθες στο εκλογικό κέντρο όπου ψήφιζε όχι μόνο από Ελληνες, αλλά και από ξένους δημοσιογράφους, δείχνει ότι η Ευρώπη ήταν από τους πρώτους που αντιλήφθηκαν ότι οΑλέξης Τσίπραςέχει μπει στο παιχνίδι...

Κατά καιρούς, τον έχουν χαρακτηρίσει «φόβητρο» (του ευρώ ή της Μέρκελ), «αυθάδη» και «τσόγλανο» (Θόδωρος Πάγκαλος),«Χάρι Πότερ», λαϊκιστή και υπέρμετρα φιλόδοξο, αλλά και ελπίδα, εκπρόσωπο μιας νέας γενιάς της Ευρώπης. Το Spiegel μάλιστα προ των εκλογών τον είχε χαρακτηρίσει«Ελβις Πρίσλεϊ», ως ένα νέο ροκ σταρ της Αριστεράς.

Πάντως, ένα από τα πρώτα παρατσούκλια που απέκτησε μετά την ενήλικη είσοδό του στην πολιτική ήταν «πατροκτόνος». Ο Αλέξης Τσίπρας μπήκε στην πολιτική ωςcool Αλέξης, όμως έκτοτεδεν φοβήθηκε καμία σύγκρουση-ούτε καν μετον μέντορά του. Οπως είχε πει κι ο Τσε Γκεβάρα «είναι θλιβερό να μην έχεις φίλους, αλλά είναι ακόμα πιο θλιβερό να μην έχεις εχθρούς...».

Ο cool Αλέξης που δεν φοβάται τις συγκρούσεις

Η πορεία του στην κεντρική πολιτική σκηνή στάθηκε ιλιγγιώδης.Από την ΚΝΕ έφυγε στην Γ' Λυκείου, αλλά παρέμεινε ενεργός στο φοιτητικό κίνημα πια -μετά την είσοδό του στο Πολυτεχνείο στο τμήμα Πολιτικών Μηχανικών- με την ένταξή του στονΣυνασπισμό. Ταυτόχρονα εργαζόταν ως μηχανικός με μπλοκάκι μέχρι να ανοίξει με μέλη της οικογένειας του τη δική τους τεχνική εταιρεία.

Τα προσόντα του κάποτε 17άρη που είχε σταθεί επαρκώς απέναντι στην Παναγιωταρέα κι είχε πλέον 30αρήσει, εκτίμησε πρώτος οΑλέκος Αλαβάνος, ο οποίος τον επέλεξε για τον Δήμο της Αθήνας το 2006. Βγήκε τρίτος με ποσοστά 10,51%, ενώ είχε ήδη αποκτήσει το χαρακτηρισμό το«θείο βρέφος», ο εκλεκτός για την επόμενη μέρα της ανανεωτικής αριστεράς.

Το 2008 εξελέγηπρόεδρος του κόμματος του Συνασπισμού(με 70% απέναντι στο 28% του Κουβέλη), ενώ ο Αλαβάνος παρέμεινε πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ. Το 2009 τέθηκε επικεφαλής τουψηφοδελτίου του ΣΥΡΙΖΑκαι εξελέγη στη Βουλή την ώρα που το κόμμα περιορίστηκε στο φτωχό 4,6%.

Οι εσωτερικές διαμάχες και διασπάσεις που ακολούθησαν θα μπορούσαν να είναι το τέλος, ήταν όμως η αρχή.

Κατάφερε να επικρατήσει στις εσωτερικές κόντρες και να βγει αλώβητος και από την αποχώρηση Κουβέλη και από τη σύγκρουση με τον Αλαβάνο

Ηταν η πρώτη,όχι όμως η μοναδική μεγάλη σύγκρουση. Ο θαυμαστής του Τσε Γκεβάρα είχε μπει για τα καλά στο παιχνίδι.

Το 2012 εισπράττει τον θαυμασμό και τον φθόνο οδηγώντας τον ΣΥΡΙΖΑ στον τίτλο του δεύτερου κόμματος. Λιγότερο από τρία χρόνια μετά κάνει το απίθανο δυνατό:πρώτη φορά αριστερά.

Ωςηγέτης του ΣΥΡΙΖΑκερδίζει με διαφορά τις εκλογές και φέρνει για πρώτη φορά την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης σε ένα κόμμα που προέρχεται από την αριστερά.

Ο,τι δεν κατάφεραν στη σύγχρονη ιστορία μεγάλες φυσιογνωμίες, το πετυχαίνει αξιοποιώντας τη συγκυρία και τις εξελίξεις στη χώρα ο κάποτε αποκαλούμενος -χαϊδευτικά έως υποτιμητικά- cool Αλέξης. Χωρίς καν να χρειαστείνα βάλει γραβάτα...

Ο αντικομφορμιστής θαυμαστής του Τσε Γκεβάρα

Βρέθηκε και διέπρεψε στο προσκήνιο της πολιτικής χωρίς να αλλάξει συνήθειες (μέχρι πριν από δύο χρόνιακυκλοφορούσε με την αγαπημένη του μηχανή, μια 600άρα BMW). Παρέμεινε αντικομφορμιστής και νέος -κι ας 40άρισε τον περασμένο Ιούλιο.

Το αποκαλούμενο life style, η κοσμική ζωή δεν τον συγκίνησαν ποτέ.«Είναι αντικομφορμιστής στην πραγματικότητα, όχι για τις εντυπώσεις»είχε πει γι' αυτόν στο παρελθόν ο Γρηγόρης Ψαριανός, αναφέροντας κοινές αναμνήσεις από ξενύχτια, μπαρ, αλκοόλ και συζητήσεις. Ο ίδιος λέει με καμάρι ότι είναι περήφανος γιατί «...έχω προσπαθήσει πολύ, καιέχω καταφέρει να μη συγκαταλέγομαι ούτε στους celebrity ούτε στους ωραίους της πολιτικής ζωήςαλλά στους ανθρώπου που έχουν κάτι να καταθέσουν».

Δεν μπήκε σε στερεότυπα κλισέ, δέθηκε για το εξώφυλλο περιοδικού των Schooligans (στο οποίο αποκάλυψε ότιχρησιμοποίησε «βύσμα» στο στρατό), έφτασε σε debate πολιτικών αρχηγών μετσαντάκι – μπανάνα στη μέσηκι έκανε ακριβώς αυτή τη διαφορετικότητα, προσόν και σύμβολο ανανέωσης.

Κι αν κάποια στερεότυπα ακολούθησε ήταν αυτά του αριστερού, πουδεν πιστεύει στον Θεό(το περασμένο καλοκαίρι επισκέφτηκε το Αγιο Ορος ακολουθώντας με σεβασμό τα τελετουργικά, χωρίς να κρύβει την έλλειψη πίστης του),δεν δέχεται τις κοινωνικές συμβάσεις(δεν έχει παντρευτεί -έχει συνάψει σύμφωνο συμβίωσης- ούτε έχει βαφτίσει τα παιδιά του), αγαπά τις παρέες, τις συζητήσεις με φίλους, το θέατρο και τον ευρωπαϊκό κινηματογράφο.

Σήμεραζει στην Κυψέλη στην οδό Αρμονίας, μαζί με τη γυναίκα του και τους δυο γιους του. Παρέμεινε πιστός στην αγαπημένη του σχολείου Μπέτυ και στον αγαπημένο του ήρωα Ερνέστο Τσε Γκεβάρα -γι' αυτό καιβάφτισε τον μικρό γιο του, Ερνέστο.

Κι η πορεία του από την θέση ενόςπιτσιρικά «καταληψία»-που θα έλεγε με περιφρόνηση ο Αδωνις Γεωργιάδης- στην θέση τουπρώτου πρωθυπουργού από την Αριστεράστη σύγχρονη ελληνική ιστορία, δείχνει πώς ακολούθησε τη φράση του αγαπημένου του ήρωα: «Ηεπανάστασηδεν είναι ένα μήλο που πέφτει όταν ωριμάζει. Πρέπει εσύ να το κάνεις να πέσει».

Μένει να συνεχίσει να την ακολουθεί...

Η ΓΝΩΜΗ ΣΟΥ ΜΕΤΡΑΕΙ